Rouw gaat niet alleen over overlijden. Ook het verlies van dromen, gezondheid, relaties of toekomstbeelden kan diepe sporen achterlaten. In deze blog deel ik inzichten uit mijn vrijwilligerswerk en mijn werk als portretfotograaf voor vrouwen, waarin vrouwen vaak op een kruispunt in hun leven staan na verlies.
Wanneer verlies een nieuw kruispunt wordt.
Vorige week was ik aanwezig bij een presentatie over rouw en verlies bij kanker. Over rouwen om wat er niet meer is of zal zijn. Een avond die niet alleen informatief was, maar vooral ook confronterend en herkenbaar.
Als vrijwilliger in het Toon Hermanshuis Arnhem hoor ik regelmatig verhalen over de vele gezichten van verlies. Mensen die leven met kanker, of het verlies daarvan, dragen vaak veel meer mee dan alleen een medische diagnose.
Toch merk ik dat hetzelfde thema ook terugkomt in mijn werk als portretfotograaf voor vrouwen. In de gesprekken die voorafgaan aan een fotosessie hoor ik vaak een vergelijkbare ondertoon. De vrouwen die voor mijn camera staan, bevinden zich vaak op een kruispunt in hun leven.
Niet zelden zijn ze daar beland na het dragen van verlies.
En dat verlies heeft vele vormen.
Rouw kent meer gezichten dan we denken
Wanneer we over rouw praten, denken we vaak meteen aan het overlijden van een dierbare. Maar rouw is veel breder dan dat. Het is een reactie op alles wat we kwijtraken, zichtbaar of onzichtbaar.
Je kunt bijvoorbeeld rouwen om:
- het verlies van een toekomstbeeld
- de droom om moeder te worden
- het verlies van een partner door scheiding
- het verlies van zelfvertrouwen
- het verlies van iets dat altijd als bescherming voelde
- het verlies van een carrière of baan
- het verlies van gezondheid
- het verlies van het lichaam waarmee je zo vertrouwd was
- het verlies van de regie over je eigen leven
Al deze vormen van verlies laten sporen na. Soms groot en rauw. Soms stil en bijna ontzichtbaar.
Maar ze verdienen allemaal erkenning.
Verdriet dat ruimte vraagt
Verdriet heeft geen vaste vorm. Het komt in golven, onverwacht en soms op momenten waarop je het juist niet verwacht.
Toch proberen veel mensen hun verdriet te relativeren of te verbergen. Ze vinden dat hun verlies misschien “niet groot genoeg” is om te rouwen. Of ze hebben niet eens in de gaten dat ze aan het rouwen zijn!
Maar rouw laat zich niet meten.
Het gemis van een toekomst die je voor ogen had, kan net zo diep voelen als het verlies van iets tastbaars.
Juist daarom is het zo belangrijk om verdriet ruimte te geven. Om stil te staan bij wat er was, en bij wat er nooit meer zal zijn.
Het kruispunt in het leven
Veel vrouwen die ik fotografeer bevinden zich precies op zo’n moment. Een punt waarop het oude leven niet meer past, maar het nieuwe nog vorm moet krijgen.
Een kruispunt.
Daar waar verlies en verandering elkaar ontmoeten.
In mijn fotostudio zie ik vaak hoe kwetsbaarheid en kracht tegelijkertijd zichtbaar worden. Achter iedere blik zit een verhaal. Achter iedere foto een moment van opnieuw beginnen, van heling of acceptatie.
En misschien is dat wel de essentie van rouw.:
niet alleen afscheid nemen van wat was, maar langzaam ook ruimte maken voor wat nog kan komen.
Van verlies naar nieuwe betekenis
Rouwen betekent niet dat je iets loslaat omdat het niet belangrijk was. Integendeel.
Je rouwt juist omdat het wél betekenis had.
Maar ergens in dat proces ontstaat ook een andere beweging: het opnieuw vormgeven van je leven. Stap voor stap. Soms voorzichtig. Soms met vallen en opstaan.
En juist op die momenten ontstaat er vaak iets bijzonders.
Meer zachtheid.
Meer bewustzijn.
Meer verbinding met wie je werkelijk bent.
Misschien is dat ook wat ik zo vaak zie tijdens een fotosessie: een vrouw die haar verhaal draagt, en ondanks alles nog steeds haar kracht laat zien.
Wil je jouw verhaal delen of voel je dat het tijd is voor een nieuw hoofdstuk? Je bent welkom om contact op te nemen, op jouw moment.
Voel je welkom voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.
Terug naar overzicht